Beweeg over Parijs! 5 rustige bestemmingen in Frankrijk gekozen door een local

Deel het artikel

Houd ervan of haat het, Parijs is de meest bezochte stad ter wereld.

Cliché of niet, het Place du Trocadéro is vol mensenmassa’s voor Eiffel-selfies, de Seine vaart langs elegante façades en het met lampen verlichte Montmartre slentert in de schaduw van de torenhoge koepel van de Basilique du Sacré-Cœur – en luister, ik snap het.

Nooit gedroomd dat ik mijn vorige knusse hoekje in Londen zou verruilen voor het kaasvretende hart van de overgave-apen, en toch ben ik vijf jaar later hier: geworteld en met de dag Franser klinkend (lees: eindeloos klagen en rollen met de ogen naar onwetende toeristen).

Afgezien van de drukte en oplichting, kan ik me niet voorstellen dat ik ergens anders zou wonen, maar… echt praten?

Parijs is verre van mijn beste romantische Franse ontsnappingtenminste niet met dit weer.

Gelukkig voor deze geadopteerde Parijzenaar (en jij) is Frankrijk enorm, en de afbrokkelende, door Haussmann ontworpen hoofdstad die ik de thuisbasis noem, is alleen de voorgerecht.

Verlang je naar het ouderwetse Frankrijk, zonder TikTokers met een baret, zakkenrollers in de metro die je portemonnee leegmaken voordat je met je ogen knippert, en elk weekend stakingen? Hier zijn 5 onderschatte Franse pareltjes je moet stoppen met slapen op:

Quimper

Voor mij schreeuwt niets zo tijdloos Keltisch Frankrijk uit als Bretagne, het Keltische binnenland vol pittoreske kustplaatsen waar de tijd lijkt stil te staan, kastelen op het platteland en familiebedrijven. crêperies.

Als het gaat om weekenduitstapjes in de regio, spant Saint-Malo meestal de kroon vanwege de nabijheid van Mont Saint-Michel, het meest bezochte monument in Frankrijk na de Eiffeltoren, en de Kanaaleilanden, maar als je het mij vraagt: De ware ongerepte charme van Bretagne vindt u in Quimper.

Een kleine stad in het hart van Bretagne, vooral bekend om zijn tijdloze oude binnenstad, doorsneden door smalle geplaveide straatjes.

Ze worden omzoomd door vakwerkhuizen en boetiekjes, en als u ooit op een kruispunt komt, komt u waarschijnlijk op een prachtig historisch plein terecht, of u nu links of rechtsaf gaat.

Andere middeleeuwse Franse steden zoals Carcassonne en Rouen zijn mooi, maar ze zitten vol met buitenlandse toeristen. Quimper is het kleine Bretonse geheim van Frankrijk en de 15e-eeuwse architectuur geeft het een echte verhalenboeksfeer.

Laten we ook reëel zijn: Saint-Corentin, die met zijn leistenen daken van de oude stad uitsteekt hoge gotische torenspitsenis een van de mooiste kathedralen van het land. Bizar gedetailleerd glas-in-lood, angstaanjagend mooie gewelfde plafonds en een serene omgeving aan de rivier.

De kathedraal alleen al is een goede reden om me mijn koffers te laten pakken, maar als dat niet lukt, zou ik zoveel kilometers reizen als nodig is om nog een vork vol iconische vierkante crêpes van Aux Vieux Quimper te eten.

Europa verandert zijn toelatingseisen voor Amerikanen. Zorg ervoor dat u hier de reisregels kent die gelden op het moment van vertrek.

Arles

De regio Provence is misschien wel de tweede populairste Franse bestemming na Parijs, maar naast de bekroonde Gordes-wijnmakerijen en de eindeloze lavendelvelden is er een geheel vergeten Romeinse wereld om te ontdekken waar de meeste toeristen op slapen.

Een van mijn favoriet steden om te verkennen in de Provence is Arles, een beeldschoon juweeltje aan de rivier met een krankzinnig oud erfgoed, een sterke artistieke inslag en een relaxte zuidelijke sfeer zonder de drukte van Aix.

Ik ben zelf een groot geschiedenisliefhebber, en omdat ik in mijn tijd een flink aantal Romeinse arena’s heb bezocht, moet ik zeggen dat het Romeinse amfitheater van Arles tot de meest indrukwekkende behoort. Het is perfect bewaard gebleven, met een intacte elliptische arena, marmeren stoelen en monumentale arcades.

In de zomer, je kunt zelfs live optredens bijwonen aangezien er tot op de dag van vandaag nog steeds live-entertainment wordt georganiseerd.

De stad Arles zelf is een postimpressionistisch droomlandschap geel stenen gebouwen en hun kenmerkende Zuid-Europese luiken, en een gouden uursfeer waardoor je het gevoel krijgt dat je in een 19e-eeuws schilderij bent gestapt.

Daarover gesproken: Arles is toevallig de plek waar Van Gogh een schilderij schilderde ton van zijn beroemdste werken.

Van het Gele Huis tot het Caféterras en de Sterrennacht boven de Rhône: het is gewoon het coolste om deze schilderijen tot leven te zien komen, bijna precies zoals het gemartelde Nederlandse genie ze achterliet.

Aigues-Mortes

Frankrijk is het land van sprookjesachtige kastelen en kastelen, maar een volledig ommuurd middeleeuws stadje met imposante wallen en een kauwgomroze meer als achtergrond moet toch wel een soort AI-koortsdroom zijn?

Dat dacht ik ook, totdat ik langs Aigues-Mortes reed op weg naar het veel gehypte Montpellier, op 35 minuten rijden, en mijn hart net stopte met exploderen. Om heel eerlijk te zijn, het voelde alsof ik dat was dromen.

Zelfs als u alleen maar naar de stadspoorten rijdt, waar de hoofdparkeerplaats zich bevindt, terwijl u langs de imposante torens en wallen staart, vol lege grachten, zult u de adem benemen. Als je begrijpt wat ik bedoel: de vestingwerken rondom de oude stad zijn prachtig op Dubrovnik-niveau.

Het coolste deel?

Je kunt er echt op lopen in een lus rond de hele omtrek, met uitzicht op de eeuwenoude pannendaken en het rasterachtige stadsbeeld van Aigues-Mortes aan de ene kant, en het glinsterende roze meer aan de andere kant. Stenen trappen op, ladders af en de winderige kantelen op: het is een wandeling van 45 minuten vol pure magie uit de Oude Wereld.

Oh, en als je je afvraagt ​​waarom er bovendien een roze meer in beeld is: Aigues-Mortes ligt in de Camargue, het zwaargewicht van Frankrijk op het gebied van de zeezoutproductie.

Om niet te technisch te worden, want je bent hier waarschijnlijk net als ik voor de sfeer, maar het roze komt door een mengsel van extreem zout water + een micro-organisme genaamd Dunaliella salina.​

Je kunt rond het meer gaan en de kwelders bezoeken met een klein schattig toeristentreintje dat vertrekt vanuit Salin d’Aigues-Mortes, en als het die levendige roze kleur is waar je op hoopt, zoals op de foto’s, Juli of augustus zijn de beste maanden om te bezoeken omdat zowel het zonlicht als het zoutgehalte het hoogst zijn.

Reims

Over kathedralen gesproken: wat als ik je zou vertellen dat de belangrijkste middeleeuwse kathedraal van Frankrijk niet de iconische Notre-Dame van Parijs is, hoewel je deze gemakkelijk kunt bezoeken op slechts een klein uurtje rijden met de TGV? Klinkt het feit dat hier nauwelijks internationale toeristen komen u aantrekkelijk genoeg?

Welkom in Reims, de trotse thuisbasis van Notre Dame de Reims, het typische gotische gebouw om ze allemaal te bekronen.​

In zekere zin is dit de Franse Westminster Abbey: het is waar, vanaf ca. Van 816 tot 1825 werden bijna alle Franse koningen gekroond, te beginnen met Lodewijk de Vrome, een van de allereerste christelijke monarchen, en eindigend met Karel X.

Het gebouw zelf is gewoonweg een wonder om naar te kijken, met zijn drie portalen die rijkelijk versierd zijn met bijbelse sculpturen en heiligenfiguren, een roosvenster omringd door uitgebreid maaswerk en luchtbogen die de lucht lijken te raken.​

Dat is de belangrijkste reden waarom een ​​paar rondzwervende toeristen een dagtripje vanuit Parijs naar hier zouden maken, voordat ze de grove fout begaan door meteen weer op de trein terug te springen. Niet doen.

Die van Reims Basiliek van Saint-Remi is net zo indrukwekkend, zo niet meer: een romaans-gotische hybride, het heeft de meest spectaculaire weergave van glas-in-loodwerk dat ik in mijn leven heb gezien, en het etherische interieur met weinig licht is fascinerend.

Maar mijn belangrijkste verborgen juweeltje in Reims? Porte de MarsA vrijwel intacte Romeinse triomfboog uit de 3e eeuwmet duidelijk zichtbaar houtsnijwerk en reliëfs. Sorry, de door geschiedenis geobsedeerde man in mij kan de obsessie van het Romeinse Rijk niet weerstaan.

Bastia (Corsica)

Aan de rustigere kant van Corsica, weg van de drukke internationale luchthavens en drukke strandbars aan de zuidkust, ligt Bastia aan de dunbevolkte noordoostelijke kust van het eiland, en in zekere zin voelt het minder als een toeristisch spektakel en meer als een venster op een authentiek eiland. leven.

Het heeft een bruisende haven, lokale markten, levendige achterstraten en dat Zuid-Europese grit: je weet wel, dat bewoonde, stedelijke gevoel.

Met zijn pastelkleurige herenhuizen, vissersboten, charmante cafés in Italiaanse stijl en de schitterende waterkant is de Viex-poortof Oude Haven, is mijn staatsgreep– dat is gewoon een Frans woord voor een belangrijk hoogtepunt dat je absoluut niet mag missen.

Wat kan ik zeggen? Ik heb een zwak voor die langzame, zoute, mediterrane levensstijl.

Met uitzicht op de haven, aan het einde van de lange longomarede Citadelle de Bastia is een must-see, op een heuveltop gelegen fort dat een woonwijk is geworden. De okerkleurige appartementsgebouwen zijn letterlijk gebouwd binnenin de kasteelmuren, en het uitzicht vanaf de wallen is adembenemend.

Als je op mij lijkt, is de helft van de reden waarom je deze zomer naar Corsica vliegt hun geweldige zeevruchten en lokale kazen. In dat geval wil je misschien even langskomen Place du Marchevooral op zaterdagochtend, wanneer lokale boeren en handelaars hun kraampjes opzetten.

Geweldige plek om Corsicaanse smaken te proeven, zoals panini corseeen verre neef van de Italiaanse panini geserveerd met prosciutto en brocciu-kaas, afkomstig uit de ruige bergen van het eiland, en fiadonehet vlaggenschip van Corsicaanse desserts: een cheesecake gemaakt (opnieuw) van brocciu, eieren, suiker en citroenschil.

Het enige toepasselijke Franse woord hier is schitterend.

Vinicius Costa

Vini, onze senior hoofdschrijver bij Travel Off Path, heeft meer dan 60 landen op zijn naam (en weeft momenteel verhalen uit Parijs!), en een talent voor het omzetten van ervaringen buiten de gebaande paden in informatieve verhalen die ervoor zorgen dat je je koffers gaat pakken.