Deel het artikel
Ik heb het eindelijk gedaan. Na jarenlang foto’s te hebben bewaard en tegen mezelf te hebben gezegd: ‘op een dag’, belandde ik in de beroemdste ommuurde stad van Europa… nou ja, bijna.
Bij het naderen neemt de wind (de lokale bevolking noemt het de bura) schoot omhoog, de piloot zwaaide de landing uit en we werden helemaal teruggestuurd naar Wenen. Denk aan een onverwachte overnachting in Warschau, een verloren handbagage met al mijn kleren, en het soort reischaos dat normaal gesproken een reis zou laten ontsporen.
Maar hier gaat het om: één rit langs die zeeweringwaarbij de steen gloeit en het water alle tinten blauw kleurt, en Ik stopte met zorgen te maken over mijn spullen. Ik was gewoon duizelig om daar te zijn.
Die eerste uitademing gebeurde op het moment dat ik binnenkwam Hotel Bellevue Dubrovnik.
Het is uitgehouwen in de klif met een glazen lift en een groot, filmisch uitzicht op de baai. zelfs vanuit mijn kamer op de eerste verdieping. Het team was zo aardig; ze gaven me letterlijk een kaart waarop winkels in de buurt stonden aangegeven, zodat ik een paar essentiële zaken kon vervangen.
Het allereerste wat ik deed toen ik op mijn kamer kwam, was rechtstreeks naar het balkon lopen. Elke keer dat ik in een accommodatie met uitzicht ben, is dit het eerste wat ik wil zien, en Hotel Bellevue stelt niet teleur!
Het uitzicht op de eigen strandbaai van het hotel is adembenemend en ik heb de rest van de reis veel tijd op mijn balkon doorgebracht.
Nadat ik van het uitzicht had genoten, trok ik de enige outfit aan die ik had, liep naar de haven en liet de stad zijn gang gaan.
Het weer was perfect, de kern is beloopbaar en het is een gemakkelijke plek om rond te dwalen, ook al kan Dubrovnik in het grote geheel wat autoafhankelijker zijn dan sommige Europese hoofdsteden.
Gedurende een paar drukke dagen at, zeilde, kookte en dwaalde ik door de regio, en vijf dingen in het bijzonder bliezen me weg: de luxe, het eten, de wijn, de mensen en de schoonheid.
Hier leest u precies hoe het zich ontvouwde en hoe u de beste delen voor uw eigen reis kunt kopiëren.
1) DE LUXE — Een naadloze basis met serieuze uitzichten
Als je een no-stress Dubrovnik wilt, baseer je dan op Adriatische luxe hotels (ALH) en laat het netwerk het zware werk doen.
Ik bleef bij Hotel Bellevuewat meteen mijn gelukkige plek werd. Stel je voor dat je wakker wordt, op je balkon stapt en een klap met een panoramisch uitzicht over de oceaan krijgt van: ‘Ik ben hier eigenlijk.’
De kamers zijn modern en rustig, de spa is perfect voor een regenachtige middagreset, en die glazen liften… je zweeft als een filmscène de klif af.
Wat mij het meest verbaasde was hoe goed a strategie op één basis werkt hier.
Vanuit Bellevue is de oude binnenstad een korte rit of een iets langere maar zeer goed te doen wandeling; eilanddagtochten zijn eenvoudig op te zetten; wijnland is een gemakkelijke halve dag; en die van het hotel Damp restaurant is een echte gastronomische optie als het weer omslaat of als je het gewoon dichtbij wilt houden.
Op een avond waren we van plan om in de oude stad te eten, maar de lucht ging open en we draaiden naar Vapor. Geen spijt! Het eten en de service waren net zo gepolijst als elk ‘bestemmingsrestaurant’.
2) HET ETEN — Van festivalmenu’s tot boerderijbrand
Deze reis was oorspronkelijk opgebouwd rond een culinair thema, en Dubrovnik heeft te veel geleverd.
Ik kwam net op tijd aan Proef de Middellandse Zee bij Hotel Excelsior (nog een ALH-eigendom, en gemakkelijk op mijn lijst voor een toekomstig verblijf). Night Two bracht een samenwerking tot stand tussen chef-koks Beatriz Gonzalez en Petar Obad, en het was geweldig.
Ze hadden me bij de zeevruchtencursus: een octopusgerecht met blauwe aardappelcrème en een fel vleugje sinaasappel dat zong over de Adriatische Zee. (Ik bedoel, kijk maar naar de onderstaande foto, krijg je daar geen honger van?)
En dessertje? Een cacaosymfonie gelaagd met Mexicaanse vanille, cacaobonenijs en gekarameliseerde pecannoten… een van die ‘praat niet tegen me terwijl ik dit eet’-momenten.
Als je het festival op jouw data ziet, boek het dan.
Als dat niet het geval is, hoeft u zich geen zorgen te maken, het seizoensgebonden degustatiemenu van Vapor krabt aan dezelfde jeuk en u kunt de avonden beloopbaar eenvoudig houden.
Aan de rustieke kant heb ik het eindelijk geprobeerd pekadie langzaam gegaarde Kroatische klassieker onder de kolen.
Wij gingen naar Konoba Dubrava op een regenachtige dag en bestelde het van tevoren (je moet van tevoren bellen omdat het uren duurt).
Denk aan het rijkere, rokerige neefje van stoofvlees. Vlees en aardappelen smelten op de best mogelijke manier in elkaar over. Absoluut de moeite waard om te plannen.
En dan is er nog het sea-to-table-moment dat Dubrovnik zo goed doet: oesters in Mali Ston Bay.
Je vaart naar drijvende platforms, leert hoe ze worden gekweekt en slurpt vervolgens de meest verse oesters met een frisse witte wijn daar boven het water.
Het is eenvoudig, het is leuk, en die opvattingen zijn terug Mali Ston zijn op ansichtkaartniveau.
3) DE WIJN — Een stil zwaargewicht dat je niet ziet aankomen
Ik heb door delen van Frankrijk geslenterd en had niet verwacht dat Kroatië mij zo zou verrassen. Maar de Pelješac schiereiland deed dat absoluut.
Plavac Mali rood met structuur en zon; Dubrovacka Malvasija blanken die prachtig passen bij zeevruchten; en kleine, gepassioneerde producenten houden ervan Miloš-wijnmakerij die gieten met een verhaal. Als je al in Ston/Mali Ston bent voor oesters, sluit de lus af met een proeverij in de buurthet is zo’n ontspannen manier om de dag af te sluiten.
Ik was een beetje moe van de langere dag- en tijdwisseling en was nog steeds opgewonden voor de regenbuien, vooral een roos dat was ongewoon expressief en gelaagd. Zelfs als ik moe was, dacht ik: “Oké, dat is speciaal!”
Terug in de stad, vraag je somm tijdens het diner naar lokale combinaties. Je krijgt een snelle opleiding en een diepere verbinding met wat er op je bord ligt. En voor een heel bijzondere ervaring met een zeer deskundige sommelier boekt u een wijnproeverij bij Hotel Supetar.
4) DE MENSEN — 10 generaties welkom
Overal waar ik kwam waren de mensen blij dat we er waren. Het was niet performatief; het was op de beste manier warm, direct en ongehaast.
Nergens is dat beter gebleken dan Kameni Dvori in Konavlewaar we een praktische kookles van Garden-to-Table volgden.
We kneedden brood terwijl het regende, toerden door hun tuin op zoek naar kruiden en groenten, verzamelden eieren en kookten daarna een meergangenlunch met de familie terwijl ze verhalen vertelden over hun leven. 500 jaar wortels in het gebied. Tien generaties. Die continuïteit proef je.
Het is een vijf uur durende ervaring met kleine groepen (2-10), transfers beschikbaar en dieetvriendelijke opties als je dit van tevoren vraagt. Als je je verbonden wilt voelen met de plek in plaats van er alleen maar naar te kijken, dan is dit je ticket.
Neem een klein bedankje mee van huis (koffie of chocolademelk), want tegen het einde zul je het gevoel hebben dat je vrienden achterlaat.
5) DE SCHOONHEID — Elke richting is de juiste
Ik had mooi verwacht. Ik had het niet verwacht overal.
De steen uit de oude stad is smetteloos en gloeit in de schemering. De eilanden zijn een aquarel van baaien en kerken.
Zelfs vanuit een autoraam is de kustlijn een spektakel.
En dan zijn er verrassingen, zoals de glazen lift bij Bellevue terwijl je door de klif glijdt, of het uitzicht zodra je het balkon op de eerste verdieping betreedt dat aanvoelt als een penthouse-truc.
We brachten een perfecte ochtend door op een jacht cruisen naar de Elafieten eilanden.
Eerste stop: Koločep voor koffie direct aan het water. Je kunt naar een kleine heuveltop wandelen als je wilt, maar het voelde precies goed om in het café te blijven hangen.
Dan Lopuddat iets groter maar toch klein is, met een fotogeniek kerkje op de heuvel en een handvol kleine winkeltjes.
Vraag uw schipper in de zomer om bij een baai te stoppen om te zwemmen; het was een beetje te koud voor ons, maar de lokale bevolking sprong er nog steeds in en zwoor dat er water in de buurt was 73°F.
Terug aan land hebben we een gemiste rondleiding goedgemaakt door onze eigen avond in de oude binnenstad te bouwen.
Jezuïeten trappen (je herkent ze als je een Spel der Tronen ventilator), toen glipten we door een kleine opening in de zeewering naar Buza-barletterlijk hangend aan de kliffen.
Alleen contant geld, minimale ruimte, een beetje een knelpunt bij het in- en uitstappen, maar absoluut de moeite waard voor bier bij zonsondergang en het gevoel aan de rand van de wereld te zitten.
Op weg naar buiten hebben we een hapje gegeten Heilige Bureken belde toen. Uber werkt hier goed; de meeste auto’s zijn taxi’s met een vergunning, dus wees niet verbaasd als uw rit verschijnt met een dakbord.
Nog een dag gingen we op verkenning Cavtateen sereen, schilderachtig contrapunt van Dubrovnik en mijn keuze voor een toekomstig verblijf.
We toerden door de kamers Hotel Supetar (een ALH-eigendom), liep over de Kustpromenadeen klom naar de begraafplaats op een heuveltop voor een prachtig uitzicht.
Later keerden we terug naar het hotel Tuinterras en bar om hapjes en drankjes te proeven voor de Goed Voedselfestival– dekens op de stoelen, fonkelende lichtjes boven de haven. Het was een van die eenvoudige, perfecte avonden.
Het perfecte afscheid
Voor onze laatste nacht hebben we geboekt Proto in de oude binnenstad, algemeen beschouwd als het beste visrestaurant van de stad, en het leverde resultaat op. Als je kunt, reserveer dan de patio op de bovenverdieping. Er is iets aan het uitzwaaien naar Kroatië met zeevruchten voor je en lantaarns die over de steen flikkeren. We bleven langer hangen dan gepland – altijd een goed teken – en liepen daarna nog een keer over de steegjes.
Ik kwam naar Dubrovnik en verwachtte mooie foto’s. Ik vertrok met een vol notitieboekje: een festivaldiner waar ik nog steeds aan denk, een kookles die aanvoelde als familie, oesterboten in een glinsterende baai, een hotel aan de klif dat een thuisbasis werd, en nieuwe plekken om de volgende keer te verblijven (Cavtat, ik zie je).
Algemeen? Dubrovnik is ongelooflijk. Ik kan niet wachten om terug te gaan. Wanneer een bestemming spijkert luxe, eten, wijn, mensen en schoonheid ineens is het niet meer een reis, maar begint het te voelen als een plek voor altijd.
Abonneer u op onze nieuwste berichten
Voer uw e-mailadres in om u te abonneren op het laatste laatste reisnieuws van Travel Off Path, rechtstreeks in uw inbox.
